hardlopen-voor-iedereen.nl

Vollemaansloop 2012

Eelde, 27 oktober, 20.00 uur
 
De temperatuur is in een week tijd 30 graden naar beneden gestort tot polaire waarden.
En dan zijn er een paar dorpsgenoten die, niet volledig bij hun volle verstand besluiten, in het stikkedonker, te gaan hardlopen. Tot zover is het misschien alleen een beetje raar, maar bedenk daarbij dat ze midden in deze winternacht door de weilanden,
over bonkige, spekgladde boerenlanen en door een zwaar donker bos op weg worden gestuurd.
En dat om een medaille van pakweg € 1,50 te bemachtigen.

Dat doet uw wenkbrauwen fronsen, dat kan niet anders.
Onnodig om te zeggen dat dit tot hilarische taferelen leidde.
De een komt verbaasd met zijn kinnebak in een berg bladeren tot stilstand omdat hij een struikje heeft gemist.
Of juist niet natuurlijk, het is maar net hoe je er tegenaan kijkt. In dit geval vanuit kikvorsperspectief.
Een ander heeft op zijn weg een aantal innige omhelzingen met verschillende bomen gehad.
En er zijn er ook bij die gewoon vanwege de gladheid of onopgemerkte kuilen onderuit gaan.
Onderweg zie je soms iemand, zonder dat daartoe echt enige aanleiding of zelfs een pad voor is, in het bos verdwijnen.
Tja.. die zijn letterlijk even de weg kwijt.
En je hebt er toppers bij die een aantal van deze elementen in één rondje weten te stoppen.

Maar het leukste moet wel zijn geweest, het beeld dat een achterliggende loper op één van onze dorpsgenoten heeft gehad.
" Zo ist ie d'r, zo ist ie weg!!"
In gedachten zie je de verwarring op het gezicht van deze persoon verschijnen.
"Waar is ie nou??"
Dat moet een rare gewaarwording zijn geweest. Zo ben je fijn aan het rennen, totdat je opeens tot de conclusie komt
dat je laatste stap in het donkere luchtledige verdwijnt.
Wat zal er onderweg, naar die anderhalve meter beneden n.a.p. in dat koppie zijn omgegaan?
Intussen heeft de achterligger het plaats delict bereikt en zal gerustgesteld verder zijn gelopen als hij het gemopper vanuit de greppel beneden zich hoort.
Mysterie opgelost.

Kortom redenen genoeg om dit tot een eenmalig evenement te verklaren.
Toch ben ik bang dat ik er volgend jaar weer bij ben. De lol (lees leedvermaak) was toch wel erg groot.

Een svk runnert