hardlopen-voor-iedereen.nl

Vollemaansloop

echte medaille met weerwolf

Dit jaar loopt Jimmy geen wedstrijden meer. Hoewel, na iedere donderdagavond een SVK training, en dan op zondag zijn duurloopje,
 begint het toch wel weer te kriebelen…
Als hij in een estafetteloop de Vollemaansloop mee kan doen, die zich in het donker onder maanlicht afspeelt, gaat hij overstag.
Aede en Mirjam hebben zich ook opgegeven voor deze uitdaging in Eelde, georganiseerd door Verslavingszorg Noord-Nederland (VNN)
op het terrein van Hoog-Hullen. Er worden in totaal 8 ronden gelopen van 5275m.
Bij aankomst ziet het er meteen gezellig uit: lampjes, muziek, partytenten. Omkleden, een beetje dribbelen en klaar staan voor de start.
We krijgen nog instructies, zodat we niet verdwalen in het bos. Behalve Aede dan, die mede daardoor een vergeefse poging doet het parcoursrecord van 23:01 te verbreken. Het mag best rustig aan, maar hij is wat eigenwijs, hè.
Jimmy mag als eerste van start gaan. Na 400 meter komt hij op een smal pad waar hij als gevolg van een te snelle start de ademhaling niet echt ‘op regel krijgt’. Bij het 1 kilometer punt ‘haalt hij de gang er even uit’, en probeert de ademhaling onder controle te krijgen.
Even wandelen, wat losmakende oefeningen voor de spieren en dan weer verder. Waar zijn we me bezig!
De eerste 2 km zijn redelijk zichtbaar in het maanlicht: mooi fietspad, geen probleem om hier in het donker te lopen.
Jimmy passeert de verzorging en rent een soort gravelweg op met veel oneffenheden en soms wat kuilen, die overgaat in een verharde landweg, waar normaal tractoren rijden. Je moet in het wielspoor lopen.
Dan kom je bij een bruggetje met een hoge op- en afstap, waar rustig lopen wel even verstandig is. Dan gaat de weg over in een donkere bosweg met veel bladeren, waar nauwelijks het onderliggende fietspad te ontdekken is…
Een zwaar , maar mooi parcours. Als na 4,5 km de finish in zicht komt, ‘klaart het in het hoofd wat op’.


 Op het klokje ziet hij dat een tijd van 35 minuten er helaas niet meer voor hem in zit. Toch krijgt hij ineens vleugels en loopt in een redelijk vlot tempo de laatste kilometer. Bij de finish neemt Mirjam het stokje over en mag de kou en het donker in.
Er zijn stukken bij, dat je het echt van de maan moet hebben. En doordat het een heldere avond is, geeft deze gelukkig nog wat extra licht.
Vanaf het tractorpad wordt het moeilijker en verstapt zich een paar keer in een kuil, maar blijft op de been. Ze loopt gestaag haar kilometers. Geen idee hoe ver het nog is. Er staat namelijk geen kilometer aanduiding op het parcours.
Onderweg haalt ze een paar lopers in en verder komt ze geen sterveling tegen. Dan doemen de lichten van Hoog Hullen weer op.
Voor de finish moet er eerst nog een stuk rechtdoor gelopen worden en vervolgens via hetzelfde paadje weer terug.
Oppassen om niet in botsing te komen met tegenliggers. Dan geeft Mirjam ‘het stokje’ over aan Aede.
Het eerste rondje is binnen 30 minuten afgelegd.
Nu eerst even uitstomen en dan lekker de warmte in, want Aede gaat twee rondjes en dan mag Mirjam weer. Haar tweede rondje is haast nog eenzamer als het eerste rondje. Het is maar goed dat ze niet bang is in het donker.
Ook dit rondje redt ze nog binnen de 30 minuten, maar wel 15 seconden langzamer dan de eerste.
Wederom loopt Aede twee rondjes. Het wordt steeds kouder, en Mirjam probeert ondertussen een beetje fit te blijven,
door in de buurt van de straalkachel wat oefeningen te doen.
Als ze aan haar laatste rondje begint, merkt ze dat de stijfheid toch heeft toegeslagen.
Het duurt een tijdje voordat de spiertjes weer wat losser zijn. Dan slaat ook nog de vermoeidheid toe en ‘het tempo zakt weg’.
Ze probeert nog wel wat te versnellen, maar dat lukt niet echt.
Ze speelt zelfs stiekem met de gedachte om het laatste lusje te laten voor wat het is, maar vlak voor haar loopt nog iemand en daar trekt ze zich aan op. Door tot aan het paaltje en dan op naar de finish. We hebben het gehaald!!
De chip kan worden ingeleverd en daarvoor krijgen we een echte medaille met weerwolf!


Dit was erg leuk en dit wil ook Mirjam zeker nog een keer doen, maar ze heeft gemerkt dat twee rondjes rust wat te veel is.
En Aede, tsja, die mist twee keer een grote pijl op de weg en lange rood-witte linten en omdat het mogelijk is om een andere richting op te lopen dan de bedoeling is, dan doet hij dat ook…
Ondanks dat weet hij op één van zijn ronden een snelle 24:54 neer te zetten op dit moeilijke, maar uitdagende parcours.
Volgend jaar gaan de SVK Runners weer meedoen! We zijn 11e geworden in een tijd van 3:57:50.
Een fantastisch debuut. Het plezierige van deze loop is, dat de lopers zelf bepalen hoe ver en in welke volgorde er gelopen word. Hardlopen-voor-iedereen dus. Daar voelen de SVK Runners zich thuis: beginners en gevorderden. Volgende trainingen en wedstrijden? Kijk eens op onze homepage en loop gratis twee keer met ons mee.