hardlopen-voor-iedereen.nl

Halve marathon van Haren

Mijn eerste halve marathon.

 

Op zaterdag 8 maart 2014 was het een hele mooie warme dag. De zon scheen volop en het was 15 graden.
Ik ging mijn eerste halve marathon lopen in Haren, samen met mijn loopvriendin.
Er deden nog 4 enthousiaste lopers van de SVK runners mee.
We hadden de afgelopen maanden onze loopafstand uitgebreid  en hadden ook al een keer de 21 kilometer gelopen.
Dit verliep heel goed, we waren zelfs een beetje verbaasd dat het opbouwen van de loopafstand  zo gemakkelijk ging.

We hebben getraind onder verschillende weersomstandigheden: wind, veel wind(zeg maar gerust storm)
en we hebben zelfs tijdens een lange duurloop in een behoorlijke sneeuwbui gelopen.
Aan de voorbereiding zou het niet liggen…….
We kregen wel wat last van pijntjes maar we lieten ons er niet door tegen houden.

Op de dag van de halve marathon was het een drukte van belang bij de start, er deden meer dan duizend mensen mee,
allemaal hetzelfde doel voor ogen.
Na het startschot liepen we beheerst en de mensenmassa viel langzaam uit elkaar, iedereen liep op zijn eigen tempo.
Mijn loopvriendin en ik zouden bij elkaar blijven, samen getraind, samen over de finish.
Ik kon niet goed in mijn ritme komen en had last van mijn broodjes die ik nog even had gegeten.
Dan is het erg fijn dat je met zijn tweeën loopt, de een motiveert de ander.


De route was mooi,  lekker door het bos .
De eerste 10 kilometer hebben we vrij constant gelopen, maar daarna ging het moeilijker.
Mijn maag deed pijn waardoor ik niet genoeg dronk.
Ik had wel eens mensen horen praten over een man met de hamer, nou die heb ik ontmoet….
Ik had liever iemand anders ontmoet.
Op het 15 kilometer punt moest ik even wandelen, snel een gelletje naar binnengewerkt en na 2 minuutjes weer rennen.
Hierna nog 2 keer gewandeld.
Ik had er van te voren geen rekening mee gehouden dat ik zou moeten wandelen, dit is in de training nooit nodig geweest.
Dit viel me dus vies tegen van mezelf!
Ik zei tegen mijn loopvriendin dat ze maar door moest rennen want zij zat heel mooi in een ritme
en ik zat tenslotte haar eindtijd te verprutsen.
Maar ze bleef bij me, wat natuurlijk heel lief was!

We pakten het hardlopen weer op  en vlak voor de finish zagen we een SVK –runner lopen.
Dit gaf ons een boost en we konden nog een beetje versnellen.
En dan hoor je de speaker van de finish, je ziet je man en kinderen staan en je versnelt nog een beetje! Je bent er.
Je ziet later je tijd (2 uur 17 minuten en 3 seconden) en het is klaar…….

Ik was wat wazig in mijn hoofd en had niet gemerkt dat loopvriendin vlak voor de finish werd opgehouden door een andere loper,
waardoor het onmogelijke is gebeurd: zij eindigde 1 seconde later dan ik.
Zij die het zo goed kon volhouden en die mij er door heen heeft getrokken.
Inmiddels hebben we een dag geprikt om lekker samen te lopen, gelukkig kan onze band een stootje verdragen. 

 

Heleen de Jonge